Wieża została specjalnie wybudowana na paryską Wystawę Światową w 1889 roku. Miała ona udowodnić wszystkim niedowiarkom epoki, że gospodarka, nauka i technika we Francji jest na najwyższym poziomie. Według planów po 20 latach metalowa konstrukcja miała zostać rozebrana. Gustaw Eiffel nie chciał do tego dopuścić. Postanowił przekazać wieżę nauce. Zamontowano tam dwa laboratoria: aerodynamiczne i meteorologiczne. Jednak dopiero eksperymenty z zamieszczonym na wieży telegrafem ocaliły ją od demontażu. W czasie I wojny światowej Francuzi odczuli, że pozostawienie konstrukcji było właściwą decyzją. Za sprawą telegrafu Paryż miał łączność z posterunkami wojskowymi na granicy z Niemcami. Wcześniej do tego celu używany gołębi!

 Nazwa wieży wzięła się od nazwiska jednego z projektantów – Gustawa Eiffle. Jednak to nie on wymyślił tę ażurową konstrukcję. Jej pomysłodawcą był jeden z młodych zdolnych mężczyzn pracujących w biurze Eiffela – Maurice Koechlin. 18 września 1884 roku Eiffel, Koechlin i Nougier zgłosili projekt do biura patentowego. Niespełna trzy miesiące później Eiffel odkupił od swych pracowników prawa autorskie wraz z prawami do własności intelektualnej projektu. Dzięki temu posunięciu jego nazwisko nigdy nie zostanie zapomniane.
 Na budowę wieży przeznaczono 7,8 milionów franków (około 65 milionów dzisiejszych złotych). Trzy czwarte tej kwoty zwróciło się podczas pierwszych pięciu miesięcy od otwarcia konstrukcji dla turystów. Dodatkowe zyski, prócz pieniędzy z samej wizyty na wieży Paryż czerpie ze sprzedaży miniaturowych figurek w jej kształcie.

 30 czerwca 2008 roku, w związku z objęciem przez Francję prezydencji Uni Europejskiej, Wieża Eiffle na 2 miesiące przybrała barwy flagii Unii Europejskiej.
 

Źródło: www.wikipedia.pl